musa paksoy

Geniş zamanın eylemlerinin içinde kendimize yer edindirip ötekiliğimizden arındırıldığımızda –çünkü akan zamanı tüketimle doldurmanın zorunluluğuna uyarken tüketilenin kendimiz olduğunu kaçırırız-; zamanın kiplerini tamamlan-mış gibi görünerek…

2023 Yılında yazmış olduğum bu yazı; Absürd ve Monotonluk ilişkisinde “saçma”nın yerine, bu yerde beliren “keşfedilmemiş alan”da açılan gösterenlerin “nabız atışı”na, öznelliğe, öznenin anlamına, bu…

Zaman zaman hiç umulmayan bir lütufla uzanıyorsun. Eş zamanlı olarak birçok yanın kıpırdıyor. Kollar dizlerden çözülüyor. Kafa kalkıyor. Bacaklar açılıyor. Gövde geri kaykılıyor. Ve böylece…

This world is the will to power-and nothing besides! And you yourselves are also this will to power-and nothing besides! (Nietzsche, 1968:550)1 Aşk; kimine göre…